merve şendil

2012-01-26T02:18:00.000-08:00

Gemi / Ship
11x15x3 cm
Seramik üzerine akrilik
2011

Özyeğin Üniversitesi Çekmeköy Kampüsü // A Guide to Dreaming

2012-01-14T12:43:00.000-08:00

A Guide to Dreaming, Wall Installation (cable) , 2011

Baloncuklar // Bubbles

2011-11-20T07:27:00.000-08:00

Baloncuklar // Bubbles

110x120 cm.

el örgüsü / / hand knitted

2011

Manzara // Landscape

2011-11-20T07:22:00.000-08:00

manzara // landscape

185x195cm.

el örgüsü // hand knitted

2011

from series of " I just want to say hello!! "

2011-11-16T23:52:00.000-08:00

from series of " I just want to say hello!! "
karışık teknik // mixed media
21x29 cm.
2011

@ Artbeat

2011-09-18T01:39:00.000-07:00

2010-11-12T23:34:00.000-08:00

Evrenin Yanlış Siparişi // Mistaken Order of Universe

2010-10-25T03:36:00.000-07:00

You don’t have a twin anymore.
To explain the situation, a big mistake has been made.
The waiter had brought the omelet with double eggs instead of one egg.
But the customer only wanted the half of the omelet and he didn’t want to eat the other half.
So they came to fix this order mistake.
Everything is fixed, everything is all right

knit: 310x480 cm.

Üç Şehrin Hikayesi//The Story Of 3 Cities

2010-06-03T01:35:00.000-07:00

A country that has three diverse cities…and diverse people...

The people of one of those cities were folks who lived their lives in serenity and comfort as they soared up and down and sometimes glided through air.

In another city, people have been compelled to let themselves drop down from a height for a relief. Otherwise they would threaten the rest of the citizens with their aggression provoked by fury and misery.

Because of their differences people of these three cities have completely banned any travel whatsoever between cities. All those people, unable to understand one another and could not communicate with each other have always been faithful to that rule for the sake of protecting their tranquility and happiness. However, life continued like this until those who jump from high to relax and calm their aggression encountered a massive urban devastation that occurred following an unfortunate natural gas explosion in their city. This natural gas explosion led to the collapse of many buildings and towers.

Anger of the ones who were not able to find a high place to jump aroused great fear among the people of other cities. Therefore, for the first time intercity pass became permitted for construction of high buildings. When the buildings were completed and it was time to leave the city, with the curiosity to see a foreign city, one of those citizens who jump from a height furtively sneaked into the city of the backward-talkers together with them.

This foreigner in the city of the backward-talkers entered one of the buildings then climbed up to a window of an unoccupied apartment and as a usual habit jumped out of the window… There were some citizens who noticed the situation and were shouting from behind that the result of this behavior would be death. But the foreigner who was going for a relief would not be able to understand their warnings since they were not speaking the same language.

Gece Düşerken// Falling in night-time

El Örmesi//Hand knit

230x143 cm.

2010

Gündüz Düşerken// Falling in Daytime
El Örmesi//Hand knit
233x138 cm.
2010

Üç Şehrin Hikayesi//The Story Of 3 Cities

2010-05-20T03:51:00.000-07:00

"Başka Evrende Aktif" Serisi 1

2010-05-06T08:53:00.000-07:00

Bir mali denetçi, bir veteriner, bir bankacı ve bir biolog ile aynı masada olmamızın tek bir nedeni vardı o gece; hepimizin ortak arkadaşının DJ’lik yaptığı mekanda sadece arkadaşlarına özel olarak ayırdığı masayı paylaşmaktı. Henüz o gün tanışmıştım o insanarla. Konuşmalarını, eğer cümle kaçırmadan dinleyebilirsem biraz anlayabiliyor, tam olarak anlayamasam bile konu hakkında en azından bir fikir edinebiliyordum.
Konuşulanları anlamak adına olağan üstü çabalamama karşın kendimi zaten çok yabancı hissettiğim bu dünyadan artık iletişim kuramayacak kadar uzaklaştığımı farkediyordum.
Bir zaman sonra sanırım insanlar benim onların konuşmalarında dışarda kaldığımı hissetmiş olucaklar ki herkes bana konuştukları konuyu kendi yöntemlerini kullanarak anlatmaya çalıştılar. İnsanların benimle ilgilenmesine çok sevinsem de bir türlü konuyu anlamıyor olmam kendimi daha da yabancı hissetmeme sebep oldu.

Tuvalete gitmem gerekmesine rağmen masadan kalkamıyor, kalktığım taktirde artık hiçbir şey anlamayacağımdan endişe ediyordum. Bir yerden sonra dayanamayıp kalktım. Döndüğümde tahmin ettiğim gibi oldu.

Oturduktan bir süre sonra endişelerimden arınmış olduğumu farkedip artık sohpeti anlamaya çalışmayı bırakıp en iyi yapabildigim seyi yaptim. Hayal kurmaya başladım.

avize//chandelier

75x75x55 cm

el örgüsü // hand knit

new artists' book.

2010-03-10T07:43:00.000-08:00

EVRENİN HATALI SİPARİŞİ //

MISTAKEN ORDER OF UNIVERSE

KASA 10.YEAR Exhibition

2010-02-23T10:37:00.001-08:00

Birbirinden farklı üç şehri olan bir ülkenin hikayesi

2010-01-22T07:39:00.000-08:00

kağıt/2010
21x29,7 cm.

A Guide to Dreaming

2010-01-13T01:35:00.000-08:00

Merve iki yıldır İstanbul’da yaşıyor. Basit zevkleri olan biri ya da kendini böyle görüyor.. Savruk düşünceleri var kafasında. Aynı anda bir çok işle ilgilendiği için dizginlediğini düşünüyor bu bir türlü sonuca vardıramadığı savruk düşüncelerini. Yaklaşık 1 ay önce aldığı ilk müzik aletiyle müzik yapmaya başlamıştı Merve.
Az stresli bir uçak yolculuğundan sonra bir kaç ayını geçireceği Marsilya’ya vardığında elinde tuttuğu ve ilk sayfasında "yalnız olmadığımı biliyorum. Konuşmasam da beni duyan birileri olmalı " yazan defterini çantasına koydu.

Marsilya’daki ilk gecesinde o kadar yorgundu ki hemen odasina cekildi. O gece rüyasında, tonlari surekli degisen mekanik sesler duyuyordu. Sabaha karşı uyandığında rüyasında duyduğu sesleri tekrar duymaya başladı. Bir süre bu mekanik sesleri dinlemeye ve anlamaya çalışırken yeniden uyuyakaldı. Uyandığında, yeteri kadar dinlenmiş hissetmiyordu kendini. Sextant et plus ülkesinin kraliçesi Veronique, Merve ve İzmir’deki haber alma teşkilatının başı olan arkadaşı Gökce’yi beraber çalışacakları atölye bölümüne götürecekti o gün. Hemen yataktan kalkmak zorunda kaldı. Veronigue, Gökçe ve Merve`yi kaldıkları Villadan aldı ve atölyeye doğru yürürlerken, en ufak bir boşluk bırakmadan duvarları graffitiler ile doldurulmuş bir otoparktan geçtiler. Merve bu sırada sabaha karşı duyduğu sesleri tekrar duymaya başlamıştı.

Birkaç gün boyunca bu tuhaf mekanik sesleri hiç duymayan Merve, Gokce’yle gittikleri şehir merkezindeki telefoncuda, bir standdan kendisine “ Merhaba” diyen, gerçeğinden oldukça büyük bir fotoğraf makinasi ile karşılaştı. İlk bakışta kullanılamayacak kadar büyük olan bu fotoğraf makinasının reklam amaçlı üretilmiş olabileceğini düşündü. Kendisine birkaç kere daha “merhaba”, “nasılsın Merve?” gibi cümleler kurmasıyla durumun garipliğinden ürkerek standa sırtını döndü Merve ve şaşkınlığını kimsenin farketmemesi için baska şeylerle ilgilenmeye başladı. Gökçe`nin işinin çabuk bitmesini umarken o devasa fotoğraf makinesinin bir hayal ürünü olup olmadığını geçiriyordu aklından. Gökçe’ye hiçbir şey söylememesi gerektiğine karar verdi., Gökçe’nin işi bitip telefoncudan çıktıklarında, Merve’nin yüzünde tuhaflıktan mı yoksa mutluluktan mı, tam olarak anlaşılamayan bir gülümseme vardı.

O günden sonra sürekli o ilk sabah duyduğu mekanik sesleri duymaya devam eden Merve aklından bir türlü çıkaramadığı fotoğraf makinasının resmini çizmeye çalıştı. Aynı hafta diğer arkadaşlarının da Marsilya’ya gelmesiyle, duyduğu mekanik sesleri ve konuşan fotograf makinesini bir süreliğine unuttu. Artık akşamları, kaldığı evin bahçesinde delirip delirmediğini düşünmeden keyifli günler geçirmeye başlamıştı.

Merve ve arkadaşları bir akşam hep beraber bahçede otururlarken çok yakından gelen bazı müzik sesleri duymaya başladılar. Merve yemekten sonra müzik seslerinin La Frishe’in içindeki bir konserden gelip gelmediğine bakmak için evin bahçesinden çıkıp otoparktan geçti. Burada boylari yaklaşık 1,5-2 metre olan 2 robot ile karşılaştı. Robotlardan biri telefoncudaki fotoğraf makinasıydı. Ayağında pembe tavşan terlikleri vardı. Diğeri ise üzerine rengarenk vidalar serpiştirilmiş çikolatalı bir çöreğe benziyordu. Adları Prelavage ve Lavage olan bu iki robot ile sohpeti sırasında, bu acayip durum karşısındaki rahatlığından olsa gerek, ara ara şaşkınlık yaşıyordu. Çörek şeklinde olan Lavage`ın Marsilya`daki tüm graffitileri yaptığını ve Prelavage`ın kafasini oluşturan dev fotoğraf makinesi ile de hem bu grafitileri belgelediğini hem de Marsilya`nın hemen her yolunda, kimi zaman tek kimi zaman çift olarak etrafa savrulmus terliklerin fotoğraflarını çektiğini öğrendi. Sonra bu iki robota karşı kendini daha da yakın hissetti. Uzun süre sohpet ettikten sonra konserin var olup olmadığına bakamadan villaya geri döndü.

Merve robotlarla karşılaşmasının ardından hemen hemen her gününü onlarla birlikte geçirmeye başlamıştı Arkadaşları, özellikle haber almada uzman olan Gökçe ve gözlüğünü çıkarttığında kuşa dönüşebilen ve insan olduğu zamanlarda tüm kuşlarla iletişim kurabilen Borga`nın birşey anlamasın diye uğraş vermesi gerekiyordu. Onlara belli etmemek için odasından cok nadir çıkıyordu. Robotlarla konuşmalarını duymamaları için de müzigin sesini olabildiğince açiyordu.

Merve, yaptığı ve vasat olarak nitelendirdiği müziğini robotlarla paylaşıyor ve onların kendi müziğini sıkılmadan dinlemelerine bayılıyordu. Onu sürekli mutlu etmeye çalışmaları Merve`nin iyi hissetmesine ve rahat davranmasına sebep oluyordu. Ancak İstanbul`a dönüş vaktinin yaklaştığını düşünmeye başladığında içini saran huzursuzluğa ve endişeye bir türlü engel olamıyordu.

Merve robot arkadaşlarıyla birlikte olamadığı zamanlarda, İstanbul`da yaşayan ve dünyadaki tüm kahve ağaçlarına mahsul vermesi için direktif verip onları motive eden arkadaşı Yiğit ile internetten sohpet ediyordu. Yaşadıklarını Yiğit’e anlatmak istemesine karşın kendisine inanmayacağından hatta delirdiğini düşüneceğinden endişe ediyor, sessizlik içinde kalıyordu.

Huzursuzluk ve mutluluk duygulari arasinda kalmadığı günlerden birinde, Yiğit’e mutluluğun sadece paylaşıldığı zaman gerçek olduğunu söyleyebildi.. Bunu söylerken “Şu an yaşadığı mutluluğunu ve sebeplerini, ne bir insana anlatacak cesareti ne de anlatmayı düşünecek kadar delirmiş bir beyne sahip olduğunu” geçiriyordu içinden.

‘Emploi Saisonnier/Seasonal Work’

2010-01-13T01:30:00.001-08:00

Emploi Saisonnier/Seasonal Work’ project, proposed by Veronique Collard-Bovy and Celenk Bafra, is based on the research and exchange on and/or in the cities of Istanbul, Izmir, Antakya, Diyarbakir, Paris and Marseilles since 2008. The starting point was to have a closer look on the urban, social and cultural issues in the Mediterranean cities, and more specifically Turkey, together with the characteristics of the artistic practices nourished from them. This research, focused on multi-layered social and cultural problematics of the cities, on modes of collective production as well as the artists that try to stand together by various systems of exchange, resulted as a program composed by three art projects that were developed or invited from Turkey.

It was especially crucial for the artist-in-residency programme to invite artists from Turkey that are familiar with collective ways of living and working. This is why four artists from Izmir, third biggest the city of Turkey and an important sea port in the Aegean Sea, leading figures of major artist initiatives in Izmir, namely K2 and (-1) are invited in Marseilles to live and work. Even though their work, questioning on everyday life and its modes, has outcomes as individual artist works, a common approach and a certain spiritual affiliation exist due to the shared back-ground and city. The process of their residency and works contributed to the development of the exhibition ‘Arrangements’ together with the invitation of invaluable artists and artworks from Turkey supporting the theme of arrangement related to the issues of everyday life by their own approach and position.

Regarding ‘Die Weisser Stadt’ project following the residency of four members of Xurban collective, as a collective working in different parts of the globe on urban issues since 2000, it was indispensable to invite them to produce a new project on cities with a focus on Marseilles. In a city where urban transformation is harsh and controversial, Xurban comes up with new proposals by revisiting their own research and questions on contemporary politics and ideology.

A strong proposal from the city of Diyarbakir by Sener Ozmen, a city with deep political and social conflicts in the south-eastern region of Turkey, was invited as the third project to fulfill the approach of ‘Emploi Saisonnier/Seasonal Work’. Video and photography works from Diyarbakir by three artists, often making collaborations alongside with their individual artistic practice, present a common understanding on the difficulty to find a common front to agree nowadays in Turkey and the strategies of resistance in every possible way and field including the art world.

Üç Şehrin Hikayesi//The Story Of 3 Cities

2009-04-30T14:16:00.000-07:00

Birbirinden farklı üç şehri olan bir ülke...Tabii insanları da öyle'

Bu şehirlerden birinin insanları yerden bir yükselip bir alçalarak ve kimi zaman havada süzülerek huzur içinde oldukça rahat bir biçimde yaşayan insanlarmış.

Şehirlerden bir diğerinin insanları ötekilerin aksine
sondan başa doğru konuşarak iletişim kurabiliyorlarmış.

Öteki şehrin insanları ise sürekli, kendilerini yüksek bir yerden aşağı bırakarak rahatlamak zorunda hissederlermiş. Aksi halde öfke ve mutsuzluğun uyandırdığı saldırganlıkla diğer şehirlileri korkuturlarmış.

Bu üç farklı şehrin arasında ise herhangi bir yolculuğun yapılması yasaklanmış. Bir-birlerini anlamayan, birbirileriyle iletişim kuramayan bu insanlar huzur ve mutluluklarını korumak için
bu kurala sadık kalırlarmış.

Taki rahatlamaları ve saldırganlıklarını yatıştırmaları için, yüksek bir yerden atlayan şehirlilerin ani bir doğal gaz patlaması nedeniyle büyük bir kentsel yıkımla karşı karşıya kalana dek. Bu doğal gaz patlaması nedeniye bir çok bina ve kule yıkılmış.

Yıkım, atlamak için yüksek bir yer bulamayan, öteki şehirlilerde bir korku uyandırmış. Bu yüzden yüksek yapıların inşaası için şehirlerarası geçişe izin verilmiş.Yapılar kurulmuş ve şehri terketme zamanı geldiğinde yüksekten atlayanlardan biri, tersten konuşanların şehrine gizlice girivermiş.

Bu biri diğer şehrin apartmanlarından birine girip kullanılmayan bir dairenin penceresinden alışkanlık gereği kendini atıvermiş…
Ve kimse de onunla aynı dili konuşmadığı için atladığı zaman öleceğini anlatamamış…

Hikayedeki düşen karakterin detayi / The detail of the falling charecter in the story.

145 x 245 cm.

örgü / knit

2009

http://underscene-project.blogspot.com/

2009-01-23T10:44:00.000-08:00

“Normal Olmayı Reddediyorum” I Refuse to Become What You Call Normal

2008-10-22T11:31:00.000-07:00

‘Normal Olmayı Reddediyorum!’I Refuse to Become What You Call NormalOutlet-Ihrac Fazlası Sanat 10 Ekim’deki “Normal Olmayı Reddediyorum” isimli ilk sergisiyle açılıyor. Fikret Atay, Bashir Borlakov, Burak Delier, Servet Koçyiğit, Merve Şendil, Cengiz Tekin’in katılımıyla gerçekleştirilen sergi 10 Ekim-20 Kasım tarihlerinde açık kalacak.

Jean Luc Godard’ın Alphaville filminden ödünç alınan “Normal olmayı reddediyorum” cümlesi, Godard gibi bir sinema dehasının olduğu kadar farklı alanlarda üretimler yapan birçok sanatçının da ağzından duyulabilirdi.Merve Şendil’in “Machine Alpha” isimli duvar enstalasyonu; DDR grubu üyesi Can Batukan’ın Alphaville filmi üzerine yaptığı yeni müzik denemeleriyle ses buldu. İlk kez sergilenen çalışmada; filmin 2 kahramanı; Lemmy Caution ve Profesor Vonbroun’un görüntüleri aynı karede dondurulup duvara işleniyor.Burak Delier, sergide yer alan yeni çalışmasıyla, toplum yararını gözeten yeni bir eylemler dizisine başlıyor. Basit bir trafodan/elektrik direğinden çekilen hatla birlikte özel şirketlere ve/ya devlete ait olan bir ürün/enerji kamuya açılıyor. Delier, direğin üzerinde, görünür bir alana çektiği 6’lı bir prizle, direkteki elektriği kullanıma açıyor.Bashir Borlakov’un “Hemşire”si, basit gibi görünen bir olasılığın, aslında ne kadar şaşırtıcı bir keskinlik-radikallik taşıdığını yüzümüze çarpıyor. Serinin bu ilk fotoğrafı, geniş bir panoramada, artık tütmeyen fabrika bacalarına sırtını veriyor. Kentin kenarında olunduğu, yakınlarda hayat belirtisi olmamasından belli ve kapitalizmin asfaltlanmış yüzü, bir dönemin kapandığına işaret ediyor. Hemşire, arızalı ambulansında kendisini almaya gelecek görevlileri beklemek yerine, başka bir yol denemeye karar veriyor.Servet Koçyiğit’in “Shake it ‘til it drops” çalışması; kadın olarak/gibi tanımlanan toprakla ilintili eril kodları görünür kılıyor. 5 farklı ülkenin askeri üniformalarını giyinmiş erkekler, kollarına uzanan kadını müziğin ritmine uydurmaya çalışıyorlar. Bu beyhude çaba, kadının kostümü, kimliği ve müziğin coğrafyası düşünüldüğünde daha da anlam kazanıyor.
Cengiz Tekin’in ışığı, kompozisyonu ve ismiyle Rembrandt’a göz kırpan “Stratejik Analiz Dersleri” çalışması, geçen yıl başladığı dizinin ikinci fotoğrafı. Sanatçı; Koçyiğit’le aynı coğrafyalara ait bir derdi paylaşıyor ve metaforunu yine kadın üzerinden kuruyor. Bu kurgusal fotoğrafında Tekin; açıkça görülen ama dilsiz bir tartışmanın içinde konuşan en güçlü figür olarak bir kadını işaretliyor.Fikret Atay’ın Theorists//Teorisyenler çalışması, Terrorist ile tuhaf ses benzerliğiyle ürpertiyor. Videoya verilen bu isim; batılı bir bakışın kolayca düşebileceği bir dil sürçmesine zemin hazırlıyor. 9/11 sonrası dünya durumunu, müslüman bir coğrafyadan izleyen sanatçı; bir hazırlık evresini mesafeli bir bakışla videoya alıyor. Batman’la Mardin arasında bir bölgede yer alan bir Kur’an kursunun her günkü manzaralarından biri… Onlarca genç, ellerinde Kur’an fasikülleri, çıplak ayaklarıyla aşınmış halıflexler üzerinde ileri geri yürümekteler.

Güncel sanatın Outlet’indeki ilk sergi 20 Kasım’a dek görülebilir.

OUTLET// İhraç Fazlası Sanat
Boğazkesen Cad. Kadirler Yokuşu No:69
Tophane-Istanbul
0212 245 55 05
www.outlet-istanbul.org
http://outlet-istanbul.blogspot.com

2008-05-04T06:26:00.000-07:00

acrilic on canvas

35x35x5 cm.

35x35 cm.
2008

2008-05-04T05:46:00.000-07:00

2008-04-23T06:56:00.000-07:00

Alternatif tarihimi yazdigim defter (eskiz)

2008-04-23T06:54:00.000-07:00

2008-04-23T06:52:00.000-07:00

Alternatif tarihimi yazdigim defter (eskiz)

Bir Cinnet Her Şeyi Halleder

2007-07-17T00:54:00.001-07:00

karışık teknik_2007
mixedmedia on canvas
75x100 cm.

Uç

2007-07-17T00:52:00.001-07:00

acrilic on canvas_2007

2007-07-17T00:09:00.000-07:00

Machine Alpha at K2 Art Center

2007-05-20T08:46:00.000-07:00

Machine Alpha

Can Batukan’ın DDR müzik grubundan bağımsız olarak gerçekleştirdiği 5 parçadan oluşan müzik projesidir “Alpha 60” . Bu projeyi sanatçı, distopik bir film olan Alphaville filminden yola çıkarak oluşturulmuş ve bütünüyle ona adanmış tek kişilik bir deneysel müzik projesi olarak tanımlamaktadır.
Underscene Project Arşivine "myspace" yoluyla eklediğim piyasada profesyonel kaydı bulunmayan DDR grubu üyelerinden Can Batukan ile birlikte oluşturuğumuz bu projenin çıkış noktasını Jean Luc Godard’ ın senaryosunu yazıp yönettiği 1965 yapımı “Alphaville” filmi oluşturuyor.

Film; Herkesin ve her şeyin kontrol edildiği bir gelecekte, insanın ve makinenin; bireyin ve onu sarmalayan düzeneğin yabancılaşmasını konu alır. Şehir, “Alpha 60” adlı bilgisayar tarafından yönetilmektedir. Burada yaşam önceden kurgulanmış, seçimsiz bir yapıya indirgenmiştir. Tüm düşünce ve tüm eylem programlıdır. Ajan Lemmy Caution’ın görevi, insan yaşamının her aşamasını tahakküm altına almak için tasarlanmış olan bu bilgisayarın mimarını bulmak ve yok etmektir.

Yapılan enstelasyon “Alphaville” filmini olanaklı bir izlek olarak kullanır. Bu projede Can Batukan’ın 5 parçadan oluşan “Alpha 60” isimli müzik projesinden bir düzenleme içerisinde kullanarak görünür kılmak amaçlanmıştır. Duvara, kablolar kullanarak resmedilen sahne, sözkonusu filmden alınmıştır. (Alphaville’deki ana karakter olan ajan Lemmy Caution, yanında ki duvarda asılı duran fotoğrafa bakar. Fotoğrafta şehri kontrol eden "Alpha 60" üstün bilgisayarının mühendisi görünmektedir.

Time Out at K2 Art Center (room exhibition) 2006

2007-05-20T08:38:00.000-07:00

On Air Album

2007-05-20T02:28:00.000-07:00

________________________________

Onair

“diğerlerinin şansı “ sergisi için amatör,profesyonel grup ve kişilerin demo kayıtlarından oluşan 12 parçalık bir cd’ nin afiş-cd kapağı ile birlikte sergilendiği k2 sanat merkezi’ndeki kurgudan görünüm.

onair
A view of a poster from the installation at K2 Art Center, cd cover ,12- track cd which consists of the demo records of amateur and professional bands and musicians for “Other’s Chance” exhibition.

A view of a poster from the installation

for “Other’s Chance” exhibition.

Circus // Sirk

2007-05-20T02:09:00.000-07:00

circus_2005

polyester
plush
lamp
and one chair

35x45x25 cm.

2007-05-20T02:05:00.000-07:00

25x14x10 cm
2005

Sarı Topun Maceraları // The Adventures of the Yellow Ball

2007-05-20T02:01:00.000-07:00

sarı topun maceraları_kağıt üzerine akrilik_2005
the adventures of the yellow ball

2007-05-20T01:53:00.000-07:00

atık kent
2005

2007-05-20T01:35:00.000-07:00

125x100 cm. havalı naylon,tırnak cilası_2005

2007-05-20T01:34:00.000-07:00

strafor_yük

2007-05-20T01:20:00.000-07:00

20x20 cm.strafor üzeri akrilik 2005
acrilic on strafor

2007-05-20T01:15:00.000-07:00

2007-05-20T01:14:00.001-07:00

2007-05-20T01:13:00.001-07:00

2007-05-20T01:12:00.001-07:00

acrilic on strafor
125x125 cm.

2007-05-20T01:11:00.001-07:00

acrilic on canvas
25x35 cm. canvas series

Mini Me

2007-05-20T01:09:00.002-07:00

Mini Me
playdough
13 cm
2006

2007-05-20T01:09:00.001-07:00

2007-05-20T01:08:00.001-07:00

2007-05-20T01:07:00.001-07:00

2007-05-20T01:06:00.001-07:00

2007-05-20T01:05:00.000-07:00

2007-2010 arası Underscene Projesi için yaptığım örgü işler

2007-05-19T11:53:00.001-07:00

185x1185 cm
el örgüsü//hand knit
2010

2007-05-19T11:42:00.001-07:00

Merve Şendil

Born in Ankara (1982)
Lives and works in Istanbul.

2004-2007 became a member and worked as a studio artist at the K2 Contemporary Art Center, an artist initiative.

2007_ founder of the "Underscene Project".

Education

1999-2004_ BA Dokuz Eylül University Fine Arts Faculty

Artist in Residency Programmes

2008 – 2010 ArtCenter/Istanbul, Borusan Culture and Arts Foundation

2009 – Sextante et plus- Marseille, France

Solo Exhibitions:

2008 _“DDR Diskografi” – MASA Project- Apartman Project_ Istanbul, Turkey

2006 _”Circle" – K2 Contemporary Art Center _ Izmir, Turkey

2004 _"Urban-ism (Urban –My Trace)" _ Iletisim Gallery, Izmir, Turkey

Selected Group Exhibitions:

2010 _ ”Mind Models, The First Show” Music House_Istanbul, Turkey

         _ ”10 Years at Kasa” _ Sabancı University KASA Gallery_ Istanbul, Turkey

         _ “Free Fall” Apartment Project _ Istanbul, Turkey

         _ “The Story Of 3 Cities” _ Outlet Gallery_ Istanbul, Turkey

         _ “Lives and works in Istanbul” ArtPort_ İstanbul, Turkey

2009 _"Relative Position and Conclusion" – Suriye Passage_ Istanbul, Turkey

          _"Material Picture" – American Hospital's art gallery, Operation Room_ Istanbul-Turkey

          _“ Emploi Saisonnier” – Sextant et plus_Marseille-France

2008 _ “I Reject to be Normal “ – Outlet_Gallery_Istanbul, Turkey

2007_"Hope is a Good Thing"_Atelier Frankfurt_Frankfurt, Germany

       _ Istanbul Biennial, curated by Hou Hanru, Special Projects, K2 Artists Initiative- collective participation,

Sanralistanbul, İstanbul, Turkey

2006 _"One Minute Film & Video Festival", Switzerland

2005_"Alice vs. Alice" _ Kasa Gallery_ Istanbul, Turkey

       _"Other's Chance"_K2 Contemporary Art Center_Izmir, Turkey

       _" New Suggestions, New Proposels" _Borusan Gallery _Istanbul, Turkey

       _"A Little Break" _Activity of Universiade_K2 Contemporary Art Center_Izmir, Turkey

       _-"One Minute Film& Video Festival", Switzerland

       _"The little , the cheap , the trash and absolutely passionate "_HIAP Studios , Helsinki, Finland

2004_"The city -engraver " _ KUTU v.1 (portable art gallery)_Izmir, Turkey

       _"that's the city" _K2 Contemporary Art Center (room exhibition)_Solo exhibition, Izmir, Turkey

       _"The nude leaving the place" _K2 Contemporary Art Center_Izmir, Turkey

Workshops

2010_ “Lives and works in Istanbul (Peter Kogler workshop)” _ İstanbul, Turkey

2010_ “Freefall” Apartment Project _ İstanbul, Turkey

2009_"Chicken Monkey (surf rock) Demo Album Design Workshop" by Underscene Project –Borusan ArtCenter _

Istanbul, Turkey

2007_"DDR Demo Album Design Workshop" by Underscene Project -K2 Contemporary Art Center _ Izmir, Turkey

2007_"Peer 2 Peer" workshop _ K2 Contemporary Art Cernter_ Izmir, Turkey

_______________________________________________________________________________________

www.underscene-project.blogspot.com

www.mervesendil.blogspot.com

e-mail: merve.sendil@gmail.com